Elogium de Ignatio Theophoro, episcopo Antiocheno et martyre Romae
Ex martyrologiis
Natalis sancti Ignatii episcopi et martyris, qui tertius post Petrum apostolum Antiochenam rexit Ecclesiam: qui persecutione Traiani damnatus ad bestias Romam vinctus mittitur. Ubi praesente Traiano, circumsedente senatu, pilis plumbeis scapulae eius primum contusae, deinde ungulis latera eius dilaniata, et lapidibus asperis confricata: post expansae manus eius et igni repletae; papyro oleo infuso et incenso latera eius adusta. Post super carbones pavimento aspersos, ubi sanctae plantae illius steterunt, post lectum flammantem, post dorsum eius ungulis discissum, et dilaceratum, post acetum et salem quibus plagae eius perfusae,1 post vinculis ferreis beata membra illius adstricta, et pedes eius in ima carceris ligno conclusos, ubi tribus diebus ac noctibus panem non comedens, et aquam non bibens mansit, sedente Traiano pro tribunali in amphitheatro, concurrente omni turba Romanorum, ligatus duobus obiicitur leonibus. Cumque iam proiectus bestias rugientes audiret, ardore patiendi ait: “Viri Romani, qui hoc certamen spectatis, non sine causa laboravi, non proptet pravitatem haec patior, sed propter pietatem: frumentum Christi sum, dentibus bestiarum molar, ut panis mundus inveniar.” Haec illo dicente, adcurrerunt ad eum leones, et ex utraque parte super eum incidentes praefocaverunt eum tantummodo, et non tetigerunt carnes eius, ut reliquiae eius tuitio essent Romanorum, et magnae urbis, in qua Petrus crucifixus est, Paulus decollatus, Onesimus lapidatus. Passus est undecimo Traiani anno, consulatu Attici et Marcelli Kalend. Febr. Reliquiae corporis eius a fratribus, qui eum usque ad martyrium deduxerant, Antiochiam relatae iacent extra portam Daphniticam in coemiterio ecclesiae XVI Kalendas Ianuarii delatae.2